زندگی اهورایی من

که من نمیتونم زیر دست کسی باشم که تحصیلاتش از من کمتره و چیزی بارش نیست کار کنم

تحصیلات فهم وشعور آدم هارو بالا میبره ..

توی زمان دانشجویی هم من از استادهایی ضربه دیدم که درس های عمومی را تدریس میکردن البته

همهشون نه ولی اکثرشون استادهای خودم هم باکلاس بودن وهم بامرام با اینکه رشته تحصیلیشون

هیچ ربطی به رشته های جامعه شناسی ، روانشناسی و از این قبیل نداشت ولی خیلی درکم میکردن

البته قبول دارم که استثنا هم وجود داره پس دوستان ار حرفم دلخور نشید

من تصمیم گرفتم به هر کاری تن ندم کاری رو انجام بدم که از صمیم قلب دوسش دارم و میدونم با روحیاتم سازگاره من توی زندگیم برای بدست آوردن کوچکترین چیزی تلاش کردم و تمام تابلوهای عبور ممنوع را رد

کردم ایندفعه هم باید سعی کنم من باید کاری کنم که معلولیتم کمتر بنظر بیاد

تغيير دهندگان اثر گذار در جهان، كساني هستند كه بر خلاف جريان شنا مي كنند.((والترنيس))

پ.ن:از روز 13 آبان اینترنتم سرعتش خیلی کم شده ایمیلم هم باز نمیشه

همیشه یک جزوه دستمه یک کم می خونم ولی یهو مغزم هنگ می کنه زمان دانشجویی وقتی بهم

میگفتن چی شد میگفتم این استراحت مغزیه اگه پشت میز بشینم که عمرا" نمیتونم بخونم آخه درسهام

حفظ کردنی نیست واسه همین مدل درس خوندن من با بقیه فرق میکنه اگه درس حفظ کردنی باشه میشه

اون درس را در هر حالتی خواند نمیونم چیکار کنم شاید هم به خاطر اینه که بعد از گرفتن مدرکم هنوز نتونستم

تصمیم درستی رو بگیرم از یک طرف فکر درمانم و می خوام یک درآمد خوب داشته باشم تا بتونم به درمانم

ادامه بدم و از طرف دیگه به فکر ادامه تحصیلم شما میگید من چیکار کنم؟؟؟ توی این اوضاع یکی از دوستام

هی بهم گیر میده بیا توی تئاترمون نقش راوی رو اجرا کن من هر چی بهش گفتم نمیتونم ول کن نیست

بهش گفتم تو از کجا میدونی من از عهده اش بر میام؟ گفت: آخه من توی مدرسه تلاشتو دیدم خیلی

درسخون بودی حالا یکی به من بگه درس چه ربطی به تئاتر داره

امروز داداشم موقع ناهار یک خبر بد بهم داد گفت به دخترهای مجرد دیگه کار نمیدن نمیدونم چی باید بگم

اینم از شانس ماست دیگه.

حتی نمیتونم درس بخونم .

سرکارم نرفتم دیروز به رییسم زنگ زدم گفتم من دیگه نمی تونم بیام هر چی دلیل آوردم قبول نکرد دلیل نرفتنم

اینه که هنوز بعد از چهار ماه خبری از پول نیست از همون اول گفتن بیا هر وقت خواستی برو  حالا وعده سر خرمن میدن عجب روزگاریه

نمیدونم همه مثل من اینقدر بدشانس ان!؟

این روزها فکرم خیلی مشغوله یک قرار ملاقات کاری هم دارم ولی این هفته با وجود این سردرد نمی تونم برم

من هر کاری کردم که تلفنی کارمو راه بندازم نشد که نشد طرف گفت: من خیلی دوست دارم ببینمت.

خدا کنه این کار جور بشه